La vivo estas tiel

Promentante iu turisto en la marbordo de Margarita (la plej granda insulo de Venezuelo) vidis fiŝiston rigardante la maron.

Li alproksimiĝis al la fiŝisto kaj demandis.

- Saluton!, ankoraŭ ne estas vespero... kial vi ne estas en la maro laborante?

- Kial?. La fiŝisto respondis.

- Ĉar se vi laborus pli, vi povus gajni pli da mono. Diris la turisto.

- Kial?. Respondis la fiŝisto.

- Ĉar per la mono vi povas aĉeti alian ŝipeton. Diris la turisto.

- Kial?. Denove diris la fiŝisto.

- Ĉar per tiu ŝipeto vi povas dungi alian fiŝiston kaj kapti pli da fiŝojn. Diris denove la turisto.

- Kial?. Diris la fiŝisto.

- Ĉar tielmaniere vi povas aĉeti alian ŝipeton kaj dungi alian fiŝiston. Diris la turisto kun malmulte da pancienco.

- Kial?. Diris pacience la fiŝisto.

- Ĉar se vi faras tiel vi povus aĉeti pli da ŝipetoj kaj dungi pli da fiŝistojn kaj kiam vi estus maljuna vi povus resti trankvile rigardante la marbordon.

kaj finfine respondis la fiŝistoj:

-Ja, sed mi NUN rigardas trankvile la marbordon.

La kokinoj de Johano

Mia avo rakontis tion al mi:

- Johano! Mia baptano!. Alvokis al Johano, lia najbara baptano.

- Kio okazas Manuelo?. Respondis Johano.

- Vidu unu el viaj kokinoj en la kokinejo!. Diris Manuelo.

La kokino iras tien kaj reen kiel frenezulino.

- Ŝajnas ke la kokino malsaniĝis, ĉu vi manĝos ĝin?. Diris Manuelo.

- Kompreneble, ne, ĝi povus malsanigi min.... Respondis Johano.

- Nu, donu al vi la kokinon, mi sendube mi manĝos ĝin!. Diris Manuelo.

- Konsentite. Diris Johano.

Post kelkaj tagoj okazis la samo almenaŭ tri foje pli, Johano jam estis tute priokupita pri la afero. Kiam li alvenis al la lokala trinkejo, li aŭdis la jenon:

- Certe, mia baptano Johano estas tre stulta, mi batas nokte liajn kokinojn kaj ili tuj freneziĝas, mi sciigas al li pri la malsano de liaj kokinoj kaj tuj mi petas la kokinojn kaj mi manĝas ilin kun plezuro! Ha ha! Li estas stulta!

Kiam Manuelo finigis tiun frazon lia baptano Johano alvenis al lia tablo kaj kriegis, donis fortan baton al la tablo kaj Manuelo foriris rapidege. La mano de Johano difektiĝis dum kelkaj monatoj kaj ilia rilato neniam estis riparita.

Esperanto, una idea revolucionaria

Esperanto lengua planificada, movimiento cultural para el uso de una lengua neutral en la comunicación entre pueblos.

Poca gente conocer sobre el Esperanto, por eso he aqui algunas notas:

Lengua planificada; contruida de una manera racional para evitar las irregularidades que se consiguen en cualquier lengua étnica, y que son por lo general, lo más difícil de aprender en lenguas nacionales.

Movimiento cultural: los grupos que apoyan al esperanto tienen como finalidad la introducción de un idioma planificado, regular, lógico y flexible para la utilización del mismo como idioma internacional; es decir, como idioma puente entre pueblos que tienen idiomas nacionales diferentes.

Antiimperialista: por que luchar por la introducción de una lengua planificada no-nacional, es decir, que no ha evolucionando históricamente en un pueblo específico, hace de contrapeso a la costumbre histórica de imposición de un pueblo contra otro a través de la imposición de su lengua, tomemos en cuenta que cualquier pueblo conquistador impone la lengua como un método ideológico de subyugación, en la actualidad sirve también para buscar entrada a todo los productos de exportación del imperio; cuando la gente se siente indentificada culturalmente con el imperio comienza a tomarse para sí todos sus productos como si fueran de manera natural suyos, así se refuerza la dependencia del dominado.

Revolucionaria: permite la comunicación directa, sin intermediarios, entre una persona de un pueblo con otra de otro, sin pasar por mecanismos ideológicos de otro pueblo "puente". Los Congresos Universales de Esperanto, por ejemplo, se ejerce la comunicación de cualquier persona como si estuviera hablando en nuestra propia lengua con otra persona, en igual de condiciones, ambos tuvimos que aprender el idioma, además es lo suficientemente regular como para ser fácil para ambos. Y al ser fácil, rompe barreras entre pueblos.

Edición Eldono

Hola a todos,
Como cualquier ser humano de vez en cuando se me ocurren ideas que pueden convertirse en propuestas interesantes, muchas veces uno acostumbra a dejarlos en un papel o en la mente pero finalmente terminan por se olvidados. De igual manera así ocurre con temas e informaciones de nuestro interés terminan dispersándose en archivos en la computadora o en cualquier lugar. Por estas razones comienzo a escribir en este blog.

Saluton al ĉiuj,
Kiel iu ajn homo kelkfoje al mi venas ideoj kiuj povas esti profitaj por ni, oni kutimas skribi ilin en malneta folio aŭ lasi ilin en la menso kaj finfine oni forgesas ilin. Sammaniere oni forgesas temojn aŭ informaĵojn interesajn en arĥivoj de la komputilo aŭ en ie ajn. Pro tiuj kialoj mi ekskribas tien ĉi.

Ricardo Coutinho

Ricardo Coutinho les presenta su página web en gmail.com